Riflux 150 mg 10 tabl. mus.

Skład:
Jedna tabletka zawiera:
substancja czynna: 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku (co odpowiada 168 mg chlorowodorku ranitydyny)
substancje pomocnicze: cytrynian jednosodowy, benzoesan sodu, aspartam, wodorowęglan sodu, poliwidon K-25, makrogol 6000, aromat grejpfrutowy, aromat pomarańczowy, barwnik naturalny.
1 tabletka zawiera 328 mg sodu.

Opis działania:
Lek hamujący podstawowe i stymulowane wydzielanie kwasu solnego w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka. Wchłania się z przewodu pokarmowego. Działanie pojedynczej tabletki preparatu rozpoczyna sie w ciągu kilku minut i utrzymuje się przez 12 godzin. Maksymalne stężenie we krwi występuje po około 2 godzinach.

Wskazania:
- leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy;
- zapobieganie i leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, występujących w trakcie stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
-owrzodzenie występujące po operacjach żołądka (owrzodzenie zespoleń);
- zespół Zollingera - Ellisona;
- refluksowe zapalenie przełyku;
- łagodzenie nawracających dolegliwości dyspeptycznych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego;
- zapobieganie owrzodzeniom stresowym u ciężko chorych;
- zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona (aspiracji soku żołądkowego przed znieczuleniem ogólnym u pacjentów, u których istnieje takie ryzyko).

Przeciwwskazania:
Nadwrażliwość na ranitydynę lub substancje pomocnicze, marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym w wywiadzie, ostra porfiria, fenyloketonuria, wiek poniżej 3 lat.

Ostrzeżenia specjalne i zalecane środki ostrożności:
Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, gdyż leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej i opóźnić rozpoznanie, zwłaszcza u pacjentów w średnim wieku z zaburzeniami dyspeptycznymi w wywiadzie bądź u pacjentów, u których dolegliwości zmieniły charakter.
Zaburzenie czynności nerek jest wskazaniem do zmniejszenia dawki leku (patrz Dawkowanie).
Pacjenci leczeni jednocześnie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i ranitydyną powinni być poddawani regularnej kontroli. Dotyczy to szczególnie osób w podeszłym wieku.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z niewydolnością wątroby. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi zalecane jest kontrolowanie czasu protrombinowego.
Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność leku w hamowaniu nocnego wydzielania kwasu solnego; w trakcie terapii należy przerwać palenie lub co najmniej unikać tytoniu po ostatniej wieczornej dawce.
Osoby w podeszłym wieku są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego i interakcji z innymi lekami. Zawarty w preparacie benzoesan sodu wykazuje w niewielkim stopniu działanie drażniące skórę i błony śluzowe. Może powodować reakcje alergiczne oraz wystąpienie napadu astmy u chorych na astmę. W trakcie stosowania leku mogą wystąpić zaburzenia widzenia.
Preparat zawiera sód, co należy uwzględnić stosując lek u osób na diecie niskosodowej.
U dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia nie stosować bez zalecenia lekarza.

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią:
Lek przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. W okresie ciąży lek może być stosowany jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W okresie karmienia piersią lek można stosować jedynie w razie zdecydowanej konieczności.
Przed użyciem leku pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli jest lub przypuszcza, że jest w ciąży oraz zasięgnąć porady o możliwości stosowania leku.

Wpływ na sprawność psychofizyczną:
Lek może powodować upośledzenie zdolności kierowania pojazdami mechanicznymi, obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu oraz wykonywania innych czynności wymagających wzmożonej uwagi lub dobrej sprawności ruchowej, jeżeli pojawią się takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy lub niewyraźne widzenie.

Oddziaływanie z innymi lekami:
Lek może powodować:
- zmniejszenie wchłaniania ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego (podczas jednoczesnego stosowania należy zachować przynajmniej 2 godziny przerwy między podaniem tych leków i ranitydyny),
- zwiększenie lub zmniejszenie czasu protrombinowego podczas jednoczesnego stosowania z warfaryną.

Dawkowanie i sposób podawania:
Dorośli:
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, owrzodzenie po operacjach żołądka
leczenie - jedna tabletka 150 mg 2 razy na dobę rano i wieczorem lub jednorazowo 300 mg przed snem. U większości pacjentów wygojenie wrzodu następuje po 4 tygodniach. U pacjentów, u których wrzód nie zagoił się na tym etapie leczenia, wygojenie następuje zwykle w czasie dalszych 4 tygodni.

Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy - jedna tabletka 150 mg przed snem
owrzodzenia występujące w trakcie stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych
leczenie - jedna tabletka 150 mg 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg na noc, przez okres od 8 do 12 tygodni.
zapobieganie - jedna tabletka 150 mg 2 razy na dobę.
refluks żołądkowo-przełykowy, łagodzenie objawów - jedna tabletka 150 mg 2 razy na dobę przez okres do 2 tygodni. W razie konieczności leczenie można przedłużyć o dalsze 2 tygodnie.
refluksowe zapalenie przełyku - zalecana dawka wynosi 150 mg 2 razy na dobę lub jednorazowo 300 mg przed snem przez okres 8 do 12 tygodni. U pacjentów z ciężkim zapaleniem przełyku dawka ranitydyny może być zwiększona do 4 razy na dobę po 150 mg. Leczenie powinno trwać wówczas 12 tygodni. W leczeniu podtrzymującym refluksowego zapalenia przełyku zalecana dawka wynosi 150 mg 2 razy na dobę.
nawracające dolegliwości dyspeptyczne - jedna tabletka 150 mg, w razie potrzeby 2 razy na dobę przez okres do 6 tygodni.
zapobieganie owrzodzeniom stresowym u ciężko chorych - jedna tabletka 150 mg przed snem
zespół Zollingera-Ellisona - dawka początkowa wynosi 150 mg 3 razy na dobę i w razie konieczności może być zwiększona do 600 - 900 mg na dobę.
zapobieganie wystąpieniu zespołu Mendelsona - 150 mg wieczorem przed znieczuleniem oraz 150 mg na 2 godziny przed rozpoczęciem znieczulenia.

Dzieci:
leczenie choroby wrzodowej - zalecana dawka doustna wynosi od 2 do 4 mg/ kg mc 2 razy na dobę. Nie należy przekraczać dawki 300 mg na dobę.

Niewydolność nerek:
U pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosi mniej niż 50 ml/ min może dochodzić do upośledzenia wydalania ranitydyny i podwyższenia poziomu leku we krwi. U tych chorych dobowa dawka ranitydyny powinna wynosić 150 mg. U przewlekle dializowanych ranitydynę w dawce 150 mg należy podać bezpośrednio po dializie.

Tabletkę musującą Riflux należy rozpuścić w połowie szklanki wody (minimum 75 ml). Wypić roztwór po całkowitym rozpuszczeniu tabletki.

Sposób postępowania po przedawkowaniu:
Przedawkowanie leku powoduje zaostrzenie działań niepożądanych obserwowanych w trakcie stosowania dawek terapeutycznych. W razie przedawkowania wskazane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Lek może być usunięty z osocza przez hemodializę.

Działania niepożądane:
Rzadko reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynionerwowy, anafilaksja, skurcz oskrzeli, gorączka, niedociśnienie, sporadycznie wysypki). Zanotowano nieliczne przypadki bólów stawowych i mięśniowych, bradykardii i bloku przedsionkowo - komorowego, przemijających zaburzeń czynności wątroby (w sporadycznych doniesieniach podawano przemijające zapalenie wątroby przebiegające z żółtaczką lub bez), zapalenia trzustki.
Obserwowano pojedyncze, zwykle przemijające, przypadki zmniejszenia liczby białych krwinek i płytek krwi, agranulocytozy lub niedokrwistości aplastycznej, czasami z hipoplazją szpiku.
W trakcie terapii mogą wystąpić bóle głowy, niekiedy silne, zawroty głowy, odwracalne stany splątania, depresji, omamów, głównie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku.
Istnieją pojedyncze doniesienia o przypadkach ginekomastii, impotencji oraz obniżeniu libido u mężczyzn.

Przed zastosowaniem leku należy sprawdzić termin ważności podany na opakowaniu, nie stosować leku po terminie ważności.
Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w suchym i ciemnym miejscu, w temp. pokojowej, tj. od 15o do 25° C.