Aspargin (ASPAR) 50 tabl. (Espefa)

Skład leku:
Tabletka zawiera magnezu wodoroasparaginian – 250 mg i potasu wodoroasparaginian – 250 mg oraz substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk, skrobię ziemniaczaną i sacharozę. Masa tabletki – 660 mg

Opis działania:
Lek zawiera dobrze przyswajalne sole – magnezową i potasową kwasu asparaginowego, będącego ważnym składnikiem budulcowym organizmu. Uzupełnia niedobory magnezu i potasu mogące być przyczyną zaburzeń przemian energetycznych komórek i przepuszczalności ich błon, zmian kurczliwości mięśni, przewodnictwa nerwowego i zmniejszenia stabilności płytek krwi.

Wskazania:
Uzupełnianie niedoborów magnezu i potasu (nie wymagających podawania pierwiastków drogą dożylną):
przy niemiarowościach i nadpobudliwości serca – zwłaszcza na tle niedoboru magnezu i potasu,
profilaktycznie w chorobie niedokrwiennej serca, przy zagrożeniu zawałem
w rekonwalescencji pozawałowej,
po przebytych chorobach zakaźnych lub zabiegach chirurgicznych, w przebiegu których doszło do utraty magnezu i potasu,
jako lek przeciwdziałający ubocznym skutkom długotrwałego stosowania glikozydów nasercowych i leków moczopędnych (np. tiazydów, furosemidu).
Przeciwwskazania:
Niewydolność nerek, zakażenia dróg moczowych, hiperkaliemia, hipermagnezemia, blok przedsionkowo – komorowy, myasthenia gravis.

Środki ostrożności:
Przy długotrwałym stosowaniu i w razie ciężkiej biegunki oraz u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi – kontrolować poziom magnezu i potasu w surowicy krwi, a w razie potrzeby także w erytrocytach.
Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka.

Ciąża i laktacja:
Przy stosowaniu leku w czasie ciąży wskazana jest konsultacja z lekarzem prowadzącym, który wskaże właściwą dawkę leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn:
Lek nie wpływa na sprawność kierowców lub obsługujących maszyny w ruchu.

Oddziaływanie z innymi lekami:
Wchłanianie magnezu zmniejsza się w obecności fosforanów, wapnia, lipidów i fitynianów w diecie. Związki magnezu zmniejszają wchłanianie tetracyklin, żelaza, związków fluoru i leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny. Antybiotyki aminoglikozydowe, leki moczopędne pętlowe, cisplatyna, cykloseryna, mitramycyna, amfoterycyna B, mineralokortykosteroidy – nasilają wydalanie magnezu.
Leki moczopędne oszczędzające potas oraz inne leki zawierające potas mogą zwiększać stężenie tego pierwiastka w surowicy.

Ostrzeżenia specjalne:
Nie podawać bez wiedzy lekarza w chorobach nowotworowych

Dawkowanie:
O ile lekarz nie przepisze inaczej stosuje się 2 do 6 tabletek na dobę w dawkach podzielonych

Uwaga:
Przyjmuje się, że całkowite dzienne zapotrzebowanie organizmu na magnez nie przekracza 5 mg/kg masy ciała, a przy zapobieganiu niedoborom potasu podaje się do 780 mg jonów na dobę.

Przedawkowanie:
Objawami przedawkowania przy podaniu doustnym są biegunki lub wymioty; przy ciężkich zatruciach podaje się dożylnie sole wapnia lub dokonuje dializy.

Działania niepożądane:
Rzadko, zwłaszcza u chorych z zaburzeniami czynności nerek może wystąpić hyperkaliemia z nieregularną i wolną pracą serca lub podrażnienie przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, biegunka, wymioty).